kulihat sahabat-sahabatku di sekeliling semakin cepat mengorak langkah menujuNYA dengan langkah yang kemas.
aku pula seperti semakin jauh ditinggalkan di belakang.
eh, sahabat2, aku mahu jalan beriringanlah. tunggulah aku.
aku masih mahu bermain-main.
salah tarbiyah kah aku jadi begini?
bukan. pastinya bukan. kepalaku tunduk ke bumi.
begitu penat aku mahu mengejar.
tapi makin aku dekat, makin jauh mereka tinggalkan aku.
bait-bait pujangga di lemparkan supaya aku terus maju.
walaupun berat, akan ku cuba melawan.
tapi makin aku dekat, makin jauh mereka tinggalkan aku.
bait-bait pujangga di lemparkan supaya aku terus maju.
walaupun berat, akan ku cuba melawan.
ampunkan aku wahai Tuhan. Allah~
p/s : tuhan...ku bisikkan kerinduan.....keinsafan.....pengaharapan.....;(
tunggu aku. iA akan aku sampai ke destinasi itu...amin~
No comments:
Post a Comment